Vanavond wordt de Lies van Urk Stimuleringsprijs Emancipatie uitgereikt in Emmen in het kader van de Internationale Vrouwendag. De drie genomineerden zijn Ali Zingstra (72), Elke Steenhuis (33) en Maartje van Wagensveld (35). Alle drie zetten ze zich vrijwillig in voor de emancipatie of participatie van inwoners van de gemeente Emmen.

Opvallend is dat alle drie vrouwen aangeven ‘zich niet te laten stoppen door mogelijke beren op de weg’. Het zijn aanpakkers en doeners, positief en vol levensvreugde. Wanneer ze een idee hebben, dan laten ze zich niet stoppen.

‘Nominatie maakt cirkeltje rond’

Zingstra is genomineerd vanwege haar werkzaamheden voor de organisatie Orange the World, de wereldwijde campagne om geweld tegen vrouwen te stoppen. Maar eigenlijk heeft ze haar hele leven gewijd aan veiligheid voor vrouwen. Toen ze nog werkte als stedenbouwkundige, werd Zingstra namelijk gevraagd mee te denken hoe ze steden, wijken en dorpen veiliger konden maken voor vrouwen. Daarnaast zet zij zich vrijwillig in voor vluchtelingen en nog veel meer projecten waarbij ze zich vrijwillig inzet voor de maatschappij.

Waar die drive vandaan komt? “Ik weet het eigenlijk niet, mijn vader had dat ook geloof ik en het zit ook gewoon in me”, zegt Zingstra. “Misschien ben ik wel in de goede jaren geboren waar alles grenzenloos mogelijk leek en zo zie ik de wereld nog steeds.”

"Soms dan zie ik andere vrouwen van mijn leeftijd en dan denk ik, moet ik misschien ook rustiger aan gaan doen?", vervolgt de maatschappelijke duizendpoot. "Maar dan denk ik welnee, waarom zou ik. Dit is veel te leuk om te doen."

Dat ze nu genomineerd is betekent veel voor haar. Vroeger was zij bevriend met Lies van Urk en haar dochters kent ze persoonlijk. “46 jaar geleden ontmoetten wij elkaar, bij het project Centraal Wonen in Emmen en zo raakten we bevriend. Daar hebben we ook jaren samengewoond. Ik heb altijd enorm veel waardering gehad voor hoe Lies in het leven stond en wat ze deed”, zegt Zingstra duidelijk geëmotioneerd. “Dat ik nu genomineerd ben voor een prijs met haar naam? Dat betekent veel voor me en maakt het cirkeltje rond.”

‘Wat is het ergste dat kan gebeuren als je vrijwillig wilt helpen?’

Elke Steenhuis stelt eten en verzorgingsproducten beschikbaar voor mensen met een minimum inkomen met haar weggeefkast in Klazienaveen. “De kast staat er nog maar een maand of negen. Maar het loopt echt enorm hard”, zegt Steenhuis.

Elke is ook bekend van haar blog ‘ElkeBlogt’, ooit ontstaan omdat ze thuis was met haar eerste kindje en bedacht dat een blogpagina voor moeders misschien leuk zou zijn. Nu zet ze het ( inmiddels grote) bereik van haar blog in voor goede daden. “Als je me al een influencer wilt noemen? Dan omdat er nu ook mensen zijn die zijn begonnen met een weggeefkast in andere dorpen door mij”, vertelt Steenhuis. “Dat vind ik echt zo cool!”

Volgens de jonge goeddoener is het best bijzonder dat ze nu genomineerd is voor deze prijs. “Als er iets is wat mij raakt, dan doe ik daar gewoon wat mee en dan vraag ik mensen via mijn blog of ze willen helpen. Meer is het niet”, zegt Elke bescheiden. “Ik wilde gewoon een klein kastje aan de muur, maar binnen een week stonden er grote zakken vol spullen voor de kast. Toen moest er een grotere kast komen.”

Bang om te falen is ze absoluut niet. “Wat is nou het ergste wat er mis kan gaan wanneer je mensen wilt helpen? Als het niet lukt, dan verander je er iets aan zodat het wel werkt of je gaat door naar het volgende idee, dat is het leven.”

‘Geen idee hoe dit werkt, maar ik begin gewoon’

Maartje van Wagensveld van Atelier Artisana biedt vrouwen met een vluchtelingen- of migratieachtergrond een plek waar zij vaardigheden leren, sociale contacten opbouwen en zich kunnen ontplooien. Haar atelier zit midden in het centrum van Emmen en ziet er kleurrijk uit. De muren hangen vol met gekleurde tasjes en sieraden. Al dan niet zelf gemaakt of fairtrade ingekocht. In de hoek een grote tafel met naaimachines erop.

“Tijdens corona besefte ik dat ik niet meer als sociaal werker in loondienst wilde werken en dat ik meer met mijn creativiteit wilde doen”, licht Van Wagensveld toe. “Zo is het zaadje geplant en daar ben ik mee aan de slag gegaan.”

“Ik dacht geen idee hoe dit werkt, maar er is maar één manier om daarachter te komen: door te doen”, vervolgt de jonge onderneemster. “En je leert met vallen en opstaan, dat hoort erbij. Dat gebeurt ook op werkplekken waar je je niet fijn voelt, dus waarom niet op die manier bezig zijn met je eigen ideeën”.

Haar grote droom is om uiteindelijk laagdrempelige werkplekken te kunnen bieden voor vrouwen en om samen een toffe productielijn op te zetten. “Of juist dat mijn atelier overbodig wordt, omdat meer bedrijven beseffen dat deze vrouwen prima aangenomen kunnen worden. Dat zou ik echt het aller fijnste vinden.”

Met haar nominatie voor de prijs is ze ontzettend blij. “Ik ben nog maar een jaar bezig en ben enorm verrast door de nominatie, maar ook trots natuurlijk en blij dat gemeente Emmen aandacht heeft voor de emancipatie van vrouwen.”

Lies van Urk Prijs

Lies van Urk was in 1986 de eerste vrouwelijke wethouder in Emmen. Ze was lid van de PvdA en wethouder voor kunst en cultuur. Lies van Urk overleed plotseling in 1990 op 44-jarige leeftijd. In haar werk en op persoonlijke titel was zij een groot voorvechtster voor emancipatie.

De jury voor de Lies van Urk prijs bestaat uit de beide dochters van Lies van Urk, de winnaar van het vorige jaar en een lokale, vrouwelijke politicus. Deze jury kiest uit alle aanmeldingen drie genomineerden. Vanavond wordt de winnaar gekozen bij Hotel ten Cate.