De zon zoekt via de takken van de grote boom in het midden van het weilandje naast de kerk in Nieuw-Schoonebeek de weg naar de bloemetjes in het gras. Het vergt dan ook flink wat verbeeldingsvermogen om je voor te stellen dat hier in de zomer een podium en een paar honderd mensen staan. Toch is het idyllische plekje dit jaar voor de zevende keer het decor van het festival Folk an de Gruppe, die dit jaar is genomineerd voor de waarderingsprijs van de gemeente Emmen.

“Dat is geweldig natuurlijk”, glundert organisator Eric Blaauwe, terwijl hij door het ‘bossie van de pastoor’ loopt. “Er komen wel mensen van buiten de gemeente, maar het is vooral echt een dorpsfestival”, legt Blaauwe uit. “Dat maakt het ook zo’n prachtig feest.”

Het is een van de weinige festivals die verassend weinig last hebben gehad van de pandemie. “Het absolute voordeel is dat het in de buitenlucht wordt gehouden”, zegt Blaauwe glimlachend. Die glimlach is niet onterecht: corona heeft ze best wat inzichten gegeven voor het vervolg van het festival. “Het was natuurlijk flink balen dat iedereen moest blijven zitten, maar er zaten ook mooie kanten aan.”

Zo was het door het maximaal aantal bezoekers niet mogelijk om het festival op normale grote te organiseren. Daarom werd uitgeweken naar een extra dag en die houden ze er dit jaar gewoon in. “Het beviel iedereen eigenlijk heel goed, waardoor we besloten hebben om dit jaar ook een dag extra te doen.”

“Het is een monsterklus”

De waarderingsprijs wordt dit jaar voor de derde keer uitgereikt en is voor een inwoner die zich heeft ingezet voor de gemeente, wijk of buurt. Blaauwe is blij dat het festival is genomineerd, een mooie eer voor de vrijwilligers. “Er wordt al jaren door een vaste groep vrijwiligers heel hard gewerkt om dit tot een succes te maken.”

Het is namelijk een behoorlijke klus om het stukje bos om te toveren tot festivalterrein volgens de organisator. “Er is namelijk geen stroom of water, dus alles moet worden aangeleverd en aangelegd.”

Hechte samenwerking

Eén weekend per jaar is het bos bij de kerk in handen van die vrijwilligers en worden tafels neergezet, aan beide kanten van het grasveld een bar en aan de rand bij de begraafplaats het podium. “Het is echt een volwaardig festival, maar met een heel klein, gezellige sfeer. Dat komt ook deels omdat het dus zo dorps is.”

En dat dorpse zie je niet alleen tijdens het festival, maar ook tijdens de opbouw en de samenwerking. “Wij lenen wel eens dingen van bijvoorbeeld de scouting en met de inkomsten schaffen we dan andersom iets voor hen aan.”

Die samenwerkingen zorgen ervoor dat veel verschillende ondernemers en verenigingen binnen het dorp allemaal betrokken zijn bij de festiviteiten in de zomer. “Daar ben ik wel echt heel trots op”, besluit Blaauwe.