De samenvoeging van de EMCO-groep en Menso NV tot een sociaal werkbedrijf gaat langer duren. Dit blijkt uit een brief van het Coevorder college aan de gemeenteraad. Volgens de plannen moet het één sociaal werkbedrijf worden in de gemeenten Coevorden, Emmen en Borger-Odoorn.
Het is de bedoeling dat Borger-Odoorn en Coevorden mede-aandeelhouders worden van de gezamenlijke NV met de gemeente Emmen.
In een eerder raadsvoorstel van december vorig jaar stond dat het de bedoeling was om eind 2026 een definitief voorstel te hebben liggen over de fusie. Echter blijkt dat de juridische en financiële uitwerking extra tijd en afstemming nodig heeft.
De komende periode worden verschillende opties verder uitgewerkt, zodat het past bij alle gemeenten. Wanneer hierover meer duidelijk is, wordt er een nieuwe planning gemaakt.
Volgens de gemeenten zorgt één organisatie voor meer efficiëntie en kan er beter worden ingespeeld op de veranderende Participatiewet. Deze wet is bedoeld voor iedereen die kan werken, maar moeite heeft op de reguliere arbeidsmarkt. Sinds de invoering van de Participatiewet in 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk voor de begeleiding van alle mensen met een arbeidsbeperking naar een inclusieve arbeidsmarkt.
De afgelopen jaren werd er al samengewerkt door de twee sociale werkbedrijven. Het is volgens de plannen de bedoeling dat de arbeidsvoorwaarden van de medewerkers behouden blijven. Daarnaast blijven er vestigingen in alle drie de gemeenten. De EMCO-groep wordt ontbonden zodra de samenvoeging rond is.
De gemeenten ontvangen jaarlijks een structurele bijdrage van het Rijk, aangevuld met een tijdelijk impulsbudget. Emmen krijgt het grootste deel van dit budget, omdat de gemeente de grootste is binnen de samenwerking met Borger-Odoorn en Coevorden. Het impulsbudget loopt tien jaar en moet bijdragen aan de verdere ontwikkeling van de sociale werkvoorziening.
Coevorden en Borger-Odoorn kopen straks een proportioneel deel van de aandelen van de gemeente Emmen, die nu volledig eigenaar is van Menso NV. De financiële impact blijft beperkt doordat het eigen vermogen van de organisaties wordt ingebracht en verlieslatende activiteiten binnen de nieuwe samenwerking beter beheersbaar worden.