Het Bargerveen heeft ondanks de lange droge periode nog altijd een flinke voorraad water. Dat komt vooral door het dikke veenpakket en de veenmossen in het gebied. Die werken als een natuurlijke spons en kunnen grote hoeveelheden vocht vasthouden.

Het natuurgebied van ruim 2.000 hectare is het enige grote overgebleven levende deel van het vroegere Bourtangermoeras in Nederland. Op sommige plekken groeit nog altijd veenmos. ZO!34 ging met ecoloog Klaas van den Berg van Staatsbosbeheer het Bargerveen in om te zien hoe het gebied zich houdt tijdens de droogte

Veenmos als natuurlijke spons

De droogte is op veel plekken in Nederland goed merkbaar. Vooral heidegebieden op zandgrond kunnen snel uitdrogen. In het Bargerveen is de situatie anders. “Heide komt op veel plekken in Nederland voor op zandgronden en daar is het ontzettend droog. Maar hier zitten we op een groot veenpakket dat behoorlijk vochtig is”, vertelt Van den Berg.

Een belangrijke rol is daarbij weggelegd voor het veenmos. De mossen groeien als een luchtig tapijt, waarin veel water kan worden opgeslagen. “Veenmossen kunnen tot wel twintig keer hun eigen gewicht aan vocht vasthouden. Daardoor kunnen ze lange tijd een buffer vormen in tijden van droogte.”

Beschermen tegen droge periodes

Het overgebleven hoogveen in het Bargerveen wordt al jaren beschermd en hersteld. Het doel is om het watersysteem zo sterk mogelijk te maken, zodat het gebied beter bestand is tegen grote schommelingen in het klimaat.

“Klimaatverandering kan veel vocht aan het gebied onttrekken. Juist die lange droge periodes wil je kunnen opvangen. Dat kan door hoogveen weer zoveel mogelijk als hoogveen te laten functioneren”, legt Van den Berg uit.

Helemaal zonder gevolgen blijft de droogte niet. Een hoger waterpeil zou beter zijn voor het gebied. Toch kan het Bargerveen volgens Van den Berg voorlopig nog vooruit. “Het is zeker een droge periode en we zouden liever zien dat het water hoger stond. Maar dankzij het veen kunnen we voorlopig nog wel even vooruit.”