Beste mensen,

‘Is de notenkraam met vakantie?’, vroeg ik de bakkersvrouw. Want de plaats naast hen waar ze altijd stonden, was leeg. ‘Vreemd’, had ik gedacht, toen ik ze niet zag: Meestal zeggen ze het als ze er een paar keer niet zijn’.

‘Nee hoor,’ zei de vrouw: ‘Daar staan ze’. Ik keek achterom naar de plek die ze aanwees en warempel: daar stonden ze. Links in de rijd vanaf de richting waar ik altijd vandaan kom. Ik had daar niet gekeken, omdat mijn aandacht bij de lege plek was gebleven.

‘Ik was jullie kwijt’, zei ik tegen de notenvrouw. ‘We staan voortaan hier’, zei ze. De andere opstelling was vanwege een nieuwe toegang naar het Rensenpark die gemaakt gaat worden, legde ze uit. De markt was zo ook mooier, zag ik, meer open. Want de notenkraam stond altijd dwars in het looppad. Bij de fruitkraam hoorde ik dat er meer aan de opstelling van de markt verandert na de zomer.

Onderweg naar huis bedacht ik, hoe de oude opstelling zo vast in me was gesleten, dat ik de notenkraam niet eens meer zag. Ik miste alleen iets op de lege plek, maar zag niet dat wat ik zocht ergens anders te vinden was. Zo kan vastigheid blind maken.

Ik had zo ervaren dat het belangrijk is altijd om me heen te blijven kijken, ook als iets weg is. Want wat ik niet meer zie, kan op een andere plek of andere manier te vinden zijn.

Met een hartelijke groet,
ds. Menso Rappoldt

Elke zondag lees je een column van Menso Rappoldt op onze website. Menso is voorganger van de Grote Kerk in Emmen sinds 2012. In 2021 won hij bij een landelijke preekwedstrijd de titel beste preek. Wekelijks schrijft hij een korte overdenking over iets wat hij om zich heen ziet in het alledaagse leven. Niet per sé vanuit een religieus perspectief, maar vanuit zijn eigen visie.

Lees hier zijn vorige columns.