Ingezonden stuk aan de Nieuwe provinciale Groninger courant 09-11-1886

Waarde redacteur!

Drenthe is prachtig, ook al heeft het geen bergen en daardoor ook geen dalen, en hoewel er geen eeuwenoude bossen te vinden zijn. Dat ik hierin niet alleen sta, bewijzen onder andere de vele landschapsschilders die steeds weer een stukje van dit oude landschap op hun doek vastleggen.

Deze zomer reisde ik met iemand die een groot deel van zijn leven in verschillende Europese landen had doorgebracht. Toch kwam hij steeds weer tot dezelfde conclusie: Nederland is het mooist, en Drenthe is daarvan zonder twijfel de kroon.

Zo’n uitspraak doet een Nederlands hart goed. Maar het zegt ook iets goeds over onze provincie, die helaas nog veel te weinig bekend is. Drenthe heeft de naam minstens honderd jaar achter te lopen, en daardoor wordt er weinig aandacht aan besteed. Mensen gaan vaak af op wat anderen zeggen, zonder zelf te kijken of te onderzoeken. Dat is een houding die je veel ziet in deze tijd, waarin oppervlakkigheid vaak overheerst.

Ik moest denken aan een gesprek tussen een vriend van mij en een kapitein die beweerde dat de Bijbel vol fouten en fabels stond. Hij had er allerlei geleerde boeken over gelezen en baseerde daarop zijn oordeel. Toen mijn vriend hem vroeg of hij de Bijbel zelf wel eens gelezen had, bleek van niet. Hij vond dat een boek voor oude vrouwen. Mijn vriend zei toen: als je het boek zelf niet leest, maar alleen afgaat op anderen, kun je er niet over oordelen.

Zo is het ook met Drenthe: veel mensen kennen het niet, maar spreken er wel over. Toch is de schoonheid van Drenthe juist gelegen in zijn natuurlijkheid, bijna in een soort ongerepte eenvoud.

Hoewel kunst waardevol is, zeker wanneer zij door Gods inspiratie wordt gedragen, gaat er niets boven de natuur zelf. En die schoonheid zit niet alleen in bloemen, bossen of sterrenhemels, maar in alles wat uit de schepping voortkomt.

Zelfs het kleine heidebloempje, het Drentse schaap of de gele brem spreekt van de grootheid van de Schepper.

Wie een groot heideveld ziet met duizenden grazende schapen, onder toezicht van een herder met zijn hond, begrijpt de eigen schoonheid van dit land. Of denk aan de afwisseling van akkers, dorpen, beekjes, veenstreken en hunebedden: dat alles heeft zijn eigen poëzie.

Drenthe is niet eentonig zoals sommige andere streken met eindeloze rijen gelijke weilanden. Hier is alles afwisselend en natuurlijk verspreid in het landschap.

Plaatsen als Assen met het Sterrebos, of dorpen als Gieten, Emmen en Dalen, of Frederiksoord met zijn modelboerderijen, laten allemaal iets van die charme zien.

Wie dat nog niet gezien heeft, raad ik aan eens door Drenthe te reizen. Het is er niet duur, de herbergen zijn meestal goed, en als u in mijn omgeving komt, ontvangt u een open hart en een gids.

Als u dan weer thuiskomt, zult u zien dat je geen verre reizen nodig hebt om veel moois te ontdekken.

Sommigen zeggen dat Drenthe achterloopt, maar dat vind ik niet. Juist die eenvoud is zijn kracht. Hier is nog echtheid, geen opsmuk. Geen moderne franje, maar degelijkheid.

De Drentse boer is zichzelf gebleven en heeft zijn karakter behouden. Waar elders de landbouw achteruitgaat, blijft hij standvastig.

Die eenvoud maakt het landschap juist mooier. Het is een land zonder overdaad, maar met echtheid.

Toch kan het niet anders dan dat een samenleving zonder waarheid ook in verwarring raakt. Wie de waarheid loslaat, komt uiteindelijk bij misleiding uit.

Daarom is het belangrijk dat we trouw blijven aan onze taak: de wereld wijzen op haar toestand en op het gevaar van oppervlakkigheid.

Met vriendelijke groet,
ANDREAS

P.S.
Als u Drenthe bezoekt, vergeet dan het oude Coevorden niet. Volgens Picardt zou dit het beroemde Cruptoricus-Villa zijn, waar Tacitus al melding van maakt.

Zoals u weet, was dit de geboorte- en woonplaats van wijlen schoolmeester Meindert Mennes van Thynen, die in de nacht van 29 op 30 december 1672 de Munsterse troepen verraste.

Het is een eerbiedwaardig stadje.

Tacitus was een Romeinse geschiedschrijver die onder andere over de Germanen schreef in zijn werk Germania. In de 19e eeuw werd hij vaak aangehaald om te suggereren dat plaatsen in Nederland al in de Romeinse tijd bekend waren. Zo ontstond ook het idee dat Coevorden mogelijk door hem genoemd zou zijn, al blijft dat historisch onzeker en vooral speculatief.

Hendrik Picardt was een 17e-eeuwse predikant en een van de eerste schrijvers die zich bezighield met de geschiedenis van Drenthe. Hij probeerde de streek te verbinden met klassieke oudheidkundige bronnen en gaf daarmee Drenthe een oudere en belangrijkere historische achtergrond. Zijn werk is waardevol als vroege regionale geschiedschrijving, maar bevat ook veel vermoedens en interpretaties die niet altijd historisch houdbaar zijn.

Het jaar 1672 staat in de Nederlandse geschiedenis bekend als het Rampjaar, waarin de Republiek werd aangevallen door Frankrijk, Engeland en twee Duitse bisschoppenstaten, waaronder Münster. Deze inval zorgde voor grote onrust en oorlog in het land.

In datzelfde jaar speelde Coevorden een belangrijke rol. De stad was vanwege haar vestingwerken strategisch van groot belang en werd tijdelijk door Munsterse troepen bezet. Later werd zij weer heroverd door Nederlandse troepen. Het verhaal van de schoolmeester die de Munsterse troepen zou hebben verrast, hoort bij de lokale overlevering rond deze gebeurtenissen en benadrukt de heldhaftigheid die aan deze periode wordt toegeschreven.

Samengevat verwijst de tekst dus naar een Romeinse auteur, een 17e-eeuwse Drentse geschiedschrijver en een belangrijk oorlogsjaar in de Nederlandse geschiedenis, allemaal om de historische betekenis van Coevorden en Drenthe te onderstrepen.

Lees hier meer: Jan levert je historische streken

Mystieke Verhalen van Zuidoost-Drenthe

Een Reis Door de Tijd. De geschiedenis van Zuidoost-Drenthe reikt ver terug in de tijd. Jan Veenstra uit Coevorden neemt je mee naar de oorsprong van deze regio, waar sporen van prehistorische nederzettingen en oude rituelen nog steeds voelbaar zijn. Van hunebedden tot grafheuvels, elke plek vertelt een verhaal dat weerspiegelt in de ziel van dit land. Elke woensdag lees je op zo34.nl een stukje uit de geschiedenis maar op zijn website vind je nog veel meer!