Lied van Erikah Karst krijgt extra betekenis na overlijden broer René

Foto: Erikah Karst

Erikah Karst heeft met Wat zou het mooi zijn een bijzonder lied uitgebracht. Ze schreef het nummer samen met haar broer René, die in november vorig jaar overleed.

Samen geschreven

“Ik ben nog nooit zo trots op een liedje geweest”, zegt Erikah Karst over haar nieuwe lied. Ze schreef Wat zou het mooi zijn samen met haar broer René Karst en producer Marcel Fisser.

Erikah liep al een paar jaar rond met de eerste twee coupletten, maar kwam er zelf niet uit. Toen liet ze het aan haar broer horen. “René keek me aan alsof hij water zag branden”, vertelt ze. Niet lang daarna maakten ze het lied samen met hulp van Fisser af.

Alles stond stil

De drie waren enthousiast en zochten nog een artiest om het nummer te zingen. Maar toen René in november overleed, kwam alles stil te liggen.

Eerste keer tijdens uitvaart

De eerste keer dat Erikah het lied zong, was tijdens de uitvaart van haar broer. “Toen was ik alleen maar bezig met het goed brengen van het nummer”, zegt ze. Marcel Fisser zat in de zaal en zocht later contact met haar.

Geen solocarrière

Een solocarrière ziet Erikah niet meer zitten. “Ik werk vijf dagen in de week, dus ik weet niet waar ik de tijd vandaan moet halen.” Wel heeft het zingen haar weer geraakt. “Ik merkte laatst weer hoe leuk het is en hoeveel ik het gemist heb.” Toch kiest ze voor de zekerheid van een vaste baan.

Extra lading

Het nummer kreeg na het overlijden van René nog meer betekenis. Vooral de zinnen ‘Wat zou het mooi zijn als ik iets achterlaten kon’ en ‘Wanneer mijn woorden blijven leven door wat ik ooit eens heb geschreven van betekenis mag zijn’ raken haar.

“Mijn moeder zei altijd mooie zinnen die ik nog weleens herhaal. Die heeft ze dus achtergelaten.” Haar broer mist ze nog elke dag. “René was er altijd en iedereen kon bij hem terecht.”

Bijzonder eerbetoon

Tot slot deelt Erikah nog een bijzonder nieuwtje. De hit Atje voor de sfeer verschijnt op Record Store Day voor het eerst op vinyl, geperst op neongroen. Dat was de favoriete kleur van René’s bril.