Beste mensen,

Hij wees beslist naar de stip. Hij had hands gezien van een verdedigster. De speelsters protesteerden, want de keeper had de bal weggeslagen. Dat was te zien op beelden, maar de scheids had vanaf een ander punt gekeken. Hij wist het zeker. Hij gaf een penalty. Protesteren had geen zin. De speelster van de andere partij wachtten van een afstand af. Ze zagen dat de scheidsrechter op zijn strepen bleef staan. Toen stapte één van hen naar voren en vroeg om de bal om de penalty te nemen. Ze schoot de bal zacht naar de keeper. ‘Zo, opgelost’, zal ze gedacht hebben.

Het deed me glimlachen: Allereerst omdat het sportief was. Je krijgt ten onrechte een penalty. Je weet dat de scheidsrechter een fout maakt. Je ziet dat hij in zijn fout volhardt. Maar je maakt geen gebruik van deze kans om te scoren. Sportief. Misschien dacht ze ook: ‘Zo wil ik niet winnen.’

Het mooie van het filmpje is verder dat het laat zien hoe je om kan gaan met macht die zich vergist of verkeerd wordt toegepast. De scheids was een man. Niet alle mannen laten zich (in het openbaar) corrigeren door een vrouw. Misschien ook vond hij: Ik ben de baas, ik bepaal. De vrouwen die protesteerden bereikten niets. De speelster die de penalty nam, ging mee met de foute beslissing, maar ze voerde het zo uit dat er geen kwaad geschiedde. Het is een verademing vergeleken met al die mensen die overal blind bevelen uitvoeren die enorme menselijke schade teweegbrengen.

Dank je wel, Claudia Morelli. Want zo heet ze.

Met een hartelijke groet,
ds. Menso Rappoldt

Elke zondag lees je een column van Menso Rappoldt op onze website. Menso is voorganger van de Grote Kerk in Emmen sinds 2012. In 2021 won hij bij een landelijke preekwedstrijd de titel beste preek. Wekelijks schrijft hij een korte overdenking over iets wat hij om zich heen ziet in het alledaagse leven. Niet per sé vanuit een religieus perspectief, maar vanuit zijn eigen visie.

Lees hier zijn vorige columns.