Het is geen borduren, maar hardanger. Een eeuwenoude techniek uit het verre Noorwegen. Toch hoef je er niet voor te reizen: in het Multifunctionele Centrum van Klazienaveen wordt er wekelijks gewerkt aan hardangerprojecten. Maar hoe werkt dat eigenlijk?

Hardanger, in het Noors hardangersøm genoemd, wordt vooral gebruikt voor het maken van schorten en blouses in de Noorse klederdracht. In Klazienaveen wordt er een geheel eigen draai aan gegeven.

De oudste deelnemer, Jana, viert volgende week haar 96ste verjaardag. Ze peinst er niet over om te stoppen met het maken van kleden: “Ik ben nog super actief, het is mooi handwerk én het is heel gezellig.”

Hardanger is een teltechniek, vaak wordt er gebruik gemaakt van geometrische patronen, platsteken en het uitknippen van draden. Op deze manier ontstaan de open stukken.

Rustmoment

Geesje is de ‘juf’ van deze club en houdt alles goed in de gaten. “Ik hoef nu bijna niks meer te zeggen, ze doen dit al zo lang. Ze kennen het nu allemaal.” Ze ziet hardanger als een belangrijk rustmoment. Er wordt dan ook alle tijd genomen om de kleden te maken; soms kost het wel twee jaar werk.

Niet te koop

De kleden zijn echter niet te koop, want dat is absoluut niet het doel van deze middagen: “Het is onbetaalbaar, we houden dit zelf.” De groep bestaat uit een aantal ouderen, “maar nieuwe mensen zijn zeker welkom”, besluit Geesje.