Beste mensen,

We lazen een tekst uit het boekje Prediker. ‘Wat een pessimisme’, zei iemand. ‘Ik word er helemaal somber van.’ Want volgens Prediker is bijna alles vluchtig, leegte en ijdelheid. Alles gaat voorbij en alles komt weer terug. ‘Voor mij is het troostend’, zei een ander. ‘Want hij schrijft hoe het is.‘ Het kan troostend zijn als iemand waarheid spreekt, ook als die waarheid niet mooi is. ‘Ik vind dat Prediker het zo mooi zegt’, zei weer een ander. ‘Ik word er helemaal blij van.’ Want van mooie taal kan je genieten, ook als de inhoud niet zo vrolijk is. Weer een ander: ‘Als ik me somber voel, luister ik naar hele droevige muziek. Daar knap ik van op.’ Hoe dat kan? ‘Misschien omdat die droevige muziek mijn stemming bevestigt. Als dat gebeurt, kan ik weer verder. Ik kan dan weer vooruit.’

Wat een verschil in wat één zelfde tekst doet met mensen. En wat een mooi gesprek waarin iedereen veilig kan zeggen hoe zij/hij iets beleeft, zonder dat een andere daar bovenop springt om het onderuit te halen. Hoe anders dan de wereld buiten waar niet geluisterd wordt en veel taal hard, oordelend,
dreigend en intimiderend is. Wat zonde toch.

Met een hartelijke groet,
ds. Menso Rappoldt

Elke zondag lees je een column van Menso Rappoldt op onze website. Menso is voorganger van de Grote Kerk in Emmen sinds 2012. In 2021 won hij bij een landelijke preekwedstrijd de titel beste preek. Wekelijks schrijft hij een korte overdenking over iets wat hij om zich heen ziet in het alledaagse leven. Niet per sé vanuit een religieus perspectief, maar vanuit zijn eigen visie.

Lees hier zijn vorige columns.