Een Drentse veenarbeider die in 1925 alles achterlaat voor Canada. Een eeuw later treedt zijn achterkleindochter in zijn voetsporen en maakt dezelfde reis over de Atlantische Oceaan.
In het boek Ontaard vertelt Marion Bruinenberg het verhaal van Roelof, die het Drentse veenlandschap vaarwel zegt en een onbekende toekomst tegemoet gaat in Canada. Hij spreekt geen woord Engels, kijkt zijn ogen uit bij vrouwen in broeken en probeert zich staande te houden in een land dat hem vreemd is. Daarna verdwijnt hij spoorloos.
Honderd jaar later ontdekt Bruinenberg zijn dagboeken. Ze besluit dezelfde reis te maken inclusief acht dagen en nachten op een schip. “Een hele opgave voor iemand die al misselijk wordt achterin de auto,” zegt ze lachend. In Canada duikt ze in archieven en reconstrueert ze zijn leven stap voor stap.
Tijdens haar lezing op zaterdag 21 februari in Klazienaveen verbindt Bruinenberg het persoonlijke verhaal van haar overgrootvader aan actuele thema’s als migratie en pandemieën. Ze laat zien welke verschillen en overeenkomsten er zijn tussen toen en nu. Met beeld- en archiefmateriaal uit de jaren twintig schetst zij bovendien hoe Klazienaveen eruitzag in de tijd van Roelof.
Schrijven noemt ze een les in empathie. Je kruipt in de huid van een ander en kijkt door diens ogen naar de wereld. Wat gebeurt er met je identiteit als je alles achterlaat? Wie ben je in een ander land, als alle verwachtingen wegvallen?
Bezoekers worden uitgenodigd om over die vragen mee te denken.
De lezing vindt plaats op zaterdag 21 februari van 14.00 tot 15.30 uur in Facet Klazienaveen. Bruinenberg sluit daar haar Drentse boektoer af, op de plek waar het voor Roelof én de ik-persoon uit Ontaard begon.