Van Emmen tot voorbij Nieuw-Amsterdam lag het land die avond onder dezelfde hemel.
Al vroeg begon het te rommelen, en tegen het vallen van de nacht barstte het los. Het onweer hield aan, met korte tussenpozen, van de avond tot ver na middernacht. De donder rolde onafgebroken over het veen, terwijl de hemel telkens openscheurde in felle lichtstralen. Regen viel rijkelijk — weldadig voor het dorstige land, maar niet zonder prijs.

Uit alle richtingen kwamen berichten van onheil.

Te Angelsloo sloeg de bliksem in bij de weduwe Lubbers. In het hok werd een schaap gedood, ruiten sprongen, en ook de boom naast het huis werd getroffen. In Odoornerveen ging het erger: de boerderij van Folkerts werd geraakt en brandde tot as. Hetzelfde lot trof een landbouwerswoning te Vossebelt bij Dalen, en ook te Laar ging een boerderij verloren. Tussen Schoonoord en Zweeloo werden acht telefoonpalen beschadigd — het teken dat zelfs de nieuwe verbindingen niet ontkwamen. Te Emmer-Compascuum sloeg de bliksem in de schoorsteen van Ottens, zonder brand te veroorzaken. Net over de grens, in Schwartenberg, brandde de boerderij van Smitz tot de grond toe af.

Verder naar het zuiden, bij Nieuw-Amsterdam, stonden De Vries en zijn vrouw met hun zoontje buiten. Ze keken naar de bui, zoals men dat deed: om het geweld te zien, om te weten wat er boven het land hing. Toen kwam de lichtstraal.

De vrouw was terstond een lijk.
De man werd aan beide benen getroffen en leek aanvankelijk verlamd. Hij lag geruime tijd buiten kennis. Pas later die avond kwam er verbetering; hij kon weer op zijn benen staan. Het zoontje bleef leven, maar klaagde over doofheid in het hoofd — een klacht die men niet zag, maar die bleef.

Het onweer trok door.

Later die avond werd onder Veenoord het huis van de weduwe Vos, bewoond door de arbeider Lunenborg, door de bliksem getroffen. Van de inboedel werd slechts één koe, zwaargehavend, uit het vuur gered. Al het andere ging verloren: huisraad, bezit, drie varkens — alles kwam in de vlammen om.

En zelfs wie ver weg stond, zag nog het schijnsel van vuur aan de horizon, vermoedelijk bij Weijerswold — een tweede brand, als bevestiging dat deze nacht niet op één plaats bleef rusten.

Alsof het land zelf nog iets prijs moest geven, werd te Hebelermeer in het veen het lichaam van een mens gevonden. Het lag er in volkomen toestand, de huidskleur nog onveranderd. Pas onder invloed van de lucht begon het te veranderen.

Te Schoonebeekerveen brandde tenslotte ook de woning van de arbeider Vorsteveld met de gehele inboedel af. Niets was verzekerd.

De volgende ochtend sprak men van schade, van branden, van getroffen huizen en mensen.
Maar wie die nacht had meegemaakt, wist: dit was meer dan een reeks afzonderlijke rampen.

Het was één onweer.
En het hele land had het gevoeld.

Lees hier meer: Jan levert je historische streken

Mystieke Verhalen van Zuidoost-Drenthe

Een Reis Door de Tijd. De geschiedenis van Zuidoost-Drenthe reikt ver terug in de tijd. Jan Veenstra uit Coevorden neemt je mee naar de oorsprong van deze regio, waar sporen van prehistorische nederzettingen en oude rituelen nog steeds voelbaar zijn. Van hunebedden tot grafheuvels, elke plek vertelt een verhaal dat weerspiegelt in de ziel van dit land. Elke woensdag lees je op zo34.nl een stukje uit de geschiedenis maar op zijn website vind je nog veel meer!